Znów brak mi słów.

Ostatnio nie mogę się poskładać do kupy. Czuję się jakby kawałki mnie leżały niechlujnie porozrzucane po wszystkich najciemniejszych kątach mojego mieszkania. Nie pisałam, bo nie chciałam pisać o niczym. Po co mam otwierać nowe okienko na notkę, skoro nie mam nic do powiedzenia?

Poprzedni miesiąc, tak jak i kolejny, zapowiadał się lepiej, niż w rzeczywistości wyglądał. Mój mózg chce poruszyć zdecydowanie za wiele kwestii w jednym momencie. Chciałabym czasami móc wyzwolić się od myślenia - zająć się prawdziwym problemem, jakim jest niedosłodzona kawa, a porzucić myślenie na całkiem poważne i całkiem ważne tematy.

Czas otrząsnąć się z życiowego letargu i wrócić tutaj z pełnym impetem. Zająć się wszystkim, tylko nie tym, co powinnam zrobić w pierwszej kolejności. Czyli blogiem.